Le Printemps – Michel Fugain

Eind jaren ’70, ik was een jaar of tien en zo blij dat het blote-benen-seizoen eindelijk weer was aangebroken. ’s Ochtends op school merkte ik dat ik veel te warme kleren aan had. Tussen de middag at ik thuis een boterhammetje; kon ik gelijk omkleden.

Ik stond voor mijn klerenkast en haalde mijn zomeroutfits tevoorschijn. Dat rode suède rokje paste best nog wel. Of zal ik toch die jurk met verschillende stukjes stof aantrekken? Of mijn groene jurk? Nee, die is toch nog te warm. Moeilijk, moeilijk.

Het werd de jurk met de verschillende soorten stukjes stof, maar het belangrijkste: blote benen. Blij als ik was denderde ik de trap af, de lente tegemoet. Ik was nog niet beneden of ik werd door mijn moeder teruggestuurd. ‘Ben jij gek, zó warm is het nog niet! Trek iets anders aan.’ Onder een hoop gesputter trok ik weer sokken, een broek en een truitje aan, andere kleren dan die van de ochtend. Die gooide ik in de was, expres. Hoe kon ze mijn enthousiasme tenietdoen?

Dit jaar kan het me ook niet snel genoeg gaan, maar met blote benen wacht ik toch nog maar even…

Wil je hier met jouw herinnering of anekdote ook tussen staan?
Stuur dan een berichtje: ik neem contact met je op om te kijken wat er mogelijk is. Als je wel een anekdote of herinnering aan een bepaald nummer hebt, maar je vindt het lastig om hem op papier te zetten, dan kan ik je daar ook mee helpen! Jouw naam komt in ieder geval bij ‘auteur’ te staan.

Muzieksleutel Ellen's Choices favicon

Laat een reactie achter