Take Five – The Dave Brubeck Quartet

Een jazzliefhebber pur sang ben ik niet, maar dit vind ik een werelds nummer. De melodie is voor rekening van de saxofonist, maar luister eens naar de piano – de verdienste van Dave Brubeck. ‘Het wordt tijd dat jazzmuzikanten het publiek naar een avontuurlijker ritme leiden,’ zou hij gezegd hebben. Ik kan er eindeloos naar luisteren.

Dan denk ik aan Maastricht, waar ik vijf jaar woonde en studeerde, begin jaren negentig. In de Bredestraat zat er een café Take Five. Smal, donker, met aan de ene kant zitjes langs de houten lambrisering en aan de andere kant had je de bar met hele grote lampen erboven. Bijna alles was zwart; strak en designerig dus, geen bruine-kroeg-idee. Het had niet iets warms, maar toch was ik er regelmatig te vinden.

Lekker kletsen en een biertje drinken en dan opeens klonk dit nummer, dan wist je hoe laat het was. De grote lampen gingen aan; het was tijd om je openstaande rekening te vereffenen en je heil verder elders te zoeken (of gewoon, genoeg gedronken, naar huis te gaan).

Tegenwoordig gebruik ik het nummer als ringtone. Dave Brubeck overleed in 2012, maar maakte in 1959 een goede inschatting om het publiek naar een avontuurlijker ritme te leiden.

Wil je hier met jouw herinnering of anekdote ook tussen staan?
Stuur dan een berichtje: ik neem contact met je op om te kijken wat er mogelijk is. Als je wel een anekdote of herinnering aan een bepaald nummer hebt, maar je vindt het lastig om hem op papier te zetten, dan kan ik je daar ook mee helpen! Jouw naam komt in ieder geval bij ‘auteur’ te staan.

Muzieksleutel Ellen's Choices favicon

Laat een reactie achter