De wedstrijd – Bram Vermeulen

Deze keer een herinnering van gastblogger Tyche van Bommel:

De eerste keer dat ik het nummer hoorde, was volgens mij gezongen door Katinka Vermeulen, een van de dochters van Bram Vermeulen, bij het Metropole Orkest. En zoals altijd, heb ik eigenlijk meer dat de melodie van een nummer mij raakt dan de tekst. Dus het enige wat ik echt meekreeg was de melodie, maar waar het verder precies over ging, wist ik eigenlijk niet. En dan weet ik toch dat het mij raakt.

Jaren later ging ik zelf een keer een Nederlandstalig liedjesprogramma maken en ik wist dat ik dit nummer erin wilde doen. Toen pas ben ik gaan luisteren naar de versie van Bram Vermeulen en gaan lezen waar het nou eigenlijk echt over gaat. En het gaat over een wedstrijd die je niet winnen kan, over een kind dat zegt: ‘papa kijk dan, papa kijk dan, papa kijk dan naar mij’. En op een gegeven moment komt de zin: ‘en toen hij eindelijk keek, was alles al voorbij’.

Daar moet ik nu, als ik met mijn dochter ben, ik heb een dochter van inmiddels zeven, heel vaak aan denken, als zij roept: ‘mama kijk dan!’. Ik heb het uiteindelijk in mijn Nederlandstalig liedjesprogramma gezongen, waarvan ik één keer de ‘papa kijk dan’ heb vervangen door ‘mama kijk dan’. Voor mij is het lied alles tegelijk. Het is het leven: gezien worden, gehoord worden, gevoeld worden, zoveel beleven als je kind bent. Het is een prachtig nummer.

Wil je hier met jouw herinnering of anekdote ook tussen staan?
Stuur dan een berichtje: ik neem contact met je op om te kijken wat er mogelijk is. Als je wel een anekdote of herinnering aan een bepaald nummer hebt, maar je vindt het lastig om hem op papier te zetten, dan kan ik je daar ook mee helpen! Jouw naam komt in ieder geval bij ‘auteur’ te staan.

Muzieksleutel Ellen's Choices favicon

Laat een reactie achter