Barbie Girl – Aqua

Het plastic koffertje om mijn Barbie en al haar kleertjes in te bewaren was zo groen als een granny smith-appel, glimmend en bijna lichtgevend. Aan één kant van het deksel had je een ‘raampje’ van doorzichtig plastic: wanneer ik niet met Barbie speelde, kon ik haar gelukkig nog steeds zien. Mijn vriendin had precies zo’n koffer, maar die was fuchsia roze.

De ene dag ging ik naar haar, de andere was ze bij mij. We woonden drie straten uit elkaar, dus hop, koffer mee en spelen maar. De koffertjes hadden nog een andere functie: opengeklapt en dwars neergezet fungeerden ze als muur, we creëerden een soort huis. Tafel en stoelen in Barbieformaat hadden we ook, net als borden, bekers, kop-en-schotels, zodat we uitgebreid konden koffiedrinken.

En daar begon het feest: omkleden, omkleden en nog eens omkleden. De ene outfit na de andere. Haren kammen, staartjes maken, weer uithalen, opnieuw kammen. De godganse dag waren we ermee in de weer. Ik maakte oorbelletjes van gekleurde speldenknoppen. De helft van het stalen pinnetje knipte ik met een tangetje af, waarna ik de knopjes in Barbies hoofd kon prikken zonder dat ze er aan de andere kant weer uit kwamen. Ideaal die dingen: Barbie had altijd matchende oorbelletjes.

Úren hebben we ermee gespeeld. Op een gegeven moment was daar ook Ken, de Barbieman, en Skipper, het Barbiekind. Vadertje-moedertje spelen. Hele avonturen, alles kon.

Tegenwoordig zijn zij en ik allebei zelf moeder. Toch ietsje anders dan die Barbie-tijd!

Wil je hier met jouw herinnering of anekdote ook tussen staan?
Stuur dan een berichtje: ik neem contact met je op om te kijken wat er mogelijk is. Als je wel een anekdote of herinnering aan een bepaald nummer hebt, maar je vindt het lastig om hem op papier te zetten, dan kan ik je daar ook mee helpen! Jouw naam komt in ieder geval bij ‘auteur’ te staan.

Muzieksleutel Ellen's Choices favicon

Laat een reactie achter